Tuesday, September 20, 2016

இந்த அன்புக்குத்தானா..?


வேண்டாம் .வேண்டவே வேண்டாம்.
உன் காலில் விழுந்து மன்றாடுகிறேன்
இந்த அன்பிலிருந்து நம் எல்லோருக்கும்
விடுதலை அளித்துவிடு
உன்னுடைய இந்த அன்புதான் இந்த அன்புதான்
என்னை குடிகாரனாக்கியது
என் எலும்புகளை உடைத்தது
என் குரூரங்களை எடுத்து எடுத்துக் காட்டி
நானே என்னை கண்டு அஞ்ச வைத்தது
என் பிள்ளைகளை என்னிடமிருந்து பிரித்தது
ஊரையே எனக்கெதிராக ஏவிவிட்டது
ஊரடங்கு உத்தரவை ஆணையிட்டது
என்மீது அவதூறுகளை பரப்பியது
உன்னுடைய இந்த அன்புதான்
என்னை அம்மணமாக்கி ஊர்வலம் நடத்தியது
தனிமையில் ரகசியமாய் அழவைத்தது
என்னை தீண்டத்தகாதவனாக்கியது
என்னை தலைமறைவாய் துறவு போகவைத்தது
உன்னுடைய இந்த அன்புதான்
தற்கொலைகளுக்கு தூண்டியது
உன்னுடைய இந்த அன்புதான்
சிறைகளுக்குள் தள்ளியது
உன்னுடைய இந்த அன்புதான்
என்னை கொலைகாரனாக்கியது
உன்னுடைய இந்த அன்புதான்
என்னை கொலை செய்தது


உன்னுடைய இந்த அன்புதான்...

நன்றி : ஆனந்தவிகடன் (21.9.16), ஓவியர் செந்தில்

Tuesday, July 5, 2016

வேள்வித்தீ-பிறன் இல் விழையாமை

எளிதென இல்லிறப்பான் எய்துமெஞ் ஞான்றும்
விளியாது நிற்கும் பழி
1

சற்று முன்னர்தான் ஒரு தகவல் படித்து முடித்தேன். ஆப்ரிக்க  நாடுகளின் கலாச்சாரத்தை பற்றிய பதிவு அது. அங்கு கற்பு போன்றதொரு விழுமியத்திற்கு ஒரு பெரிய முக்கியத்துவம் ஏதும் இல்லை என்பதான சாரம் கொண்டது.மேலும் சில வெளி நாடுகளுக்கும் இது பொருந்தலாம். பசி, தாகம், காமம் போன்ற அடிப்படை உணர்வுகளாலும், உடலமைப்பாலும் மனிதர்கள் உலகம் முழுவதும் பொதுவானவர்களே. ஆனால், இந்தியாவில் கற்பு என்ற ஒன்று போற்றப்படுகின்றது.இது மனிதர்கள் செய்துகொண்ட ஒரு சமூக ஏற்பாடு. மாறாக, ஆப்ரிக்காவில் இருக்கக்கூடிய ஒரு கௌசலைக்கும், அவள் குழந்தைக்கும் இப்படியொரு பரிதாப நிலை ஏற்பட்டிருக்காது என்று  பார்க்கும்போது இந்தியாவின் கலாச்சாரம் நம்மை நாமே ஏமாற்றிக் கொள்கிறோமா, சிக்கல்களை ஏற்படுத்திக் கொள்கிறோமா என்று தோன்றுகிறது.


வேள்வித் தீ நாவலின் மையம் பிறன் இல் விழையாமைதான்.பிறன் இல் விழையாமை என்ற குறளதிகாரம் சொல்வது ஆணுக்கு மட்டும்  என்பதாகவே தோற்றம் தந்தாலும், (தன் கட்டுப்பாட்டோடு இருப்பது பேராண்மை என்று வள்ளுவர் வர்ணித்தாலும்,ன் விகுதி ,ள் விகுதி குறிப்புகள் இருந்தாலும்) இருபாலருக்கும் பொதுவாகவே சொல்லியிருக்கிறார் என்றே நான் கருதுகிறேன்.

ஒரு சராசரி தனிமனிதனின் வாழ்வில் உறவுகளும், நட்பும், அரசியல் சமூகமும் தவிர்க்க இயலாதைவையாகவும்,எப்படியெப்படியெல்லாம் தாக்கங்களை ஏற்படுத்துகின்றன என்ற ஒரு பார்வையையும் நாவல் அளிக்கிறது.இவைகளோடு சேர்ந்து தமிழகத்தில் சௌராஷ்டிரர்கள் பற்றிய ஆவணப் பதிவாகவும் நாவல் விளங்குகிறது.

கௌசலையின் தற்கொலையோடு நாவல் நின்றிருக்கலாம் என்று தோன்றியது. அதன்பிறகும் கண்ணனும், ஹேமாவும் சேர்ந்து வாழ்வதாக   நீட்டித்திருப்பது தேவைதானா, யதார்த்தம் என்று ஏற்றுக்கொள்வதா? என்று யோசிக்கவைக்கிறது.


கள்ள உறவு தெரிந்ததும், கௌசலை ஒரு புதிய பெண்ணாக , ராட்சசியாக மாறுவது கண்ணனுக்கும், ஹேமாவுக்குமே நம்ப முடியாத ஆச்சரியத்தை அளிக்கிறது. அப்போது அவள் பேசும் குத்தல் பேச்சுக்களும், கண்ணனின் நிலையும் சொல்லப்பட்ட பகுதி நாவலில் சிறப்பாக அமைந்திருக்கிறது.

2.
எம்வி வெங்கட்ராம் அவர்கள் எழுத்தில் நான் படிக்கும் முதல் படைப்பே வேள்வித்தீதான்.

நாவல் வாசித்துக்கொண்டிருந்தபோதும், வாசித்துமுடித்த பின்னும்கூட நாவலின் தலைப்பு குறிப்பு யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன். ஏனெனில், நேரடியாக எங்கும் எம் வி வி விளக்கிவிடவில்லை. சுந்தரராமசாமியிடம் ஒரு ஆய்வு மாணவி வேள்வித் தீ பற்றி எடுத்த நேர்காணல் ஒன்றும் புத்தகத்தில் இடம்பெற்றுள்ளது.

மாண்வி: ‘வேள்வித்தீ என்ற தலைப்பை பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்?

சுரா: மொத்த வாழ்க்கை பிரச்னைகள்,சிக்கல்கள்,மேடுபள்ளங்கள் இவற்றை பற்றிய ஒரு படிவமாக வேள்வித் தீ என்ற படிமத்தை அவர் பயன்படுத்துகிறார்.வாழ்க்கையே ஒரு வேள்விதான்.அதை வேள்வியாகக் கொள்ளாமல்,பதற்றம் அடையாமல் அந்த வாழ்க்கையை எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்ற நம்பிக்கையைச் சார்ந்தவர் அவர்.ஆனால் நடைமுறையில் நாம் உணர்வுபூர்வமாகவும்,ஆபாசங்களுக்கு உட்படும் கோபதாபங்களுக்கு உட்பட்டும் அந்த வாழ்க்கையை எதிர்கொள்வதால் பல்வேறுபட்ட சிக்கல்களை உருவாக்கிக் கொள்கிறோம்.அந்த அளவில் அது ஒரு தீ போன்றதுதான்.மனிதனை வந்து பொசுக்கக்கூடிய ஒரு அம்சமும் அதில் இருக்கிறது என்ற கருத்துக்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒரு நல்ல படிமத்தை,அவருடைய பார்வை சார்ந்த ஒரு படிமத்தை, பயன்படுத்தியிருக்கிறார்

இந்த விளக்கம் எனக்கு ஒரு பிடி கிடைத்தாற்போன்றுதான் இருந்தது. ஆனால், கொழுகொம்பின் நிறைவில்லை. என்னுடைய பார்வையில் கௌசலைதான் வேள்வித்தீ. கண்ணனும், ஹேமாவும் சாக்கடை. கௌசலை தீ. அதிலும் புனிதமான தீ. சாக்கடைக்கு எதிரான படிமம். சாக்கடையோடு சேர்ந்தால் அணைந்துவிடும்.

சாக்கடையோடு சாக்கடை சேர்வதாகத்தான் ஹேமா, கண்ணன் உறவை அவர் வார்த்தைகளில் எழுதுகிறார் எம்விவி.

’’ஒரு தப்புமில்லே.உனக்கும் எனக்கும் இதுதான் சரி.அப்படிச் சொல்றதும் தப்பு. நமக்கு இதுதான் வழி. சாக்கடையும் நாத்தமும்தான் நமக்குப் பிடிக்கும்.கௌசலைக்குச் சாக்கடை சாக்கடைதான். நாத்தம்  நாத்தாம்தான்.அவளுக்கு அசிங்கத்தைச் சகிக்க முடியல்லே.போயிட்டா’’ என்று ஹேமாவிடம் கண்ணன் சொல்கிறான்.

கௌசலையை தாண்டி ஹேமாவைத் தொட்டதால் கண்ண்ன் சாக்கடை. அதுமட்டுமல்ல கௌசலை தொட்ட ஒரு ஆணான கண்ணன்தான் ஹேமாவுக்கு. கற்பிழந்தவன். வேறுசிலர் தொட்ட ஹேமாதான் கண்ணனுக்கு.ஹேமாவுக்கு வேறுசில தொடர்புகள் முன்பாகவே இருந்ததாக குறிப்புகள் இடம்பெறுகிறது. கண்ணனும் ஹேமாவும் சேரும்போதுகூட இருவரும் கற்றவர்கள்என்கிறார்.

கௌசலை நெருப்பு. நெருப்பாகவே சாக்கடையும், நாத்தமும் தொடவிடாமலேயே தன்னை அழித்துக்கொண்ட புனித நெருப்பு.
இந்தியக் கலாச்சாரத்தின் பெருமைமிகு மாதிரி அவள். சமூகத்திற்கு ஒரு பாடமாக, எச்சரிக்கையாக  அற உலகம் வலியுறுத்துகிற ஒரு கதாபாத்திரம்.
வேள்வித் தீ ( நாவல்)
எம்.வி.வெங்கட்ராம்
காலச்சுவடு பதிப்பகம் (4ஆம் பதிப்பு)
ரூ.150

Thursday, June 18, 2015

பிரிக்கப்படாத புத்தகம்



என்னுடைய மதிப்பிற்குரிய முன்னாள் தொழிற்சங்க தலைவர் ஒருவருடைய புதுமனை புகுவிழா இன்று. மிக நெருங்கிய வட்டத்தில் உள்ளவர்களை மட்டுமே அழைத்திருந்தார். ஒரு உண்மையான கம்யூனிஸ்ட் தலைவர் எப்படியிருப்பார் என்று அருகிலிருந்து பார்க்கும் வாய்ப்பை எனக்களித்தவர். அவர் முன்னாள் ஆகிப்போனதன் பாதிப்புகளை கண்கூடாக கண்டுகொண்டிருக்கிறோம்.

சம்பிரதாயமான மொய் அன்பளிப்புகளை அவர் ஏற்கமாட்டார் என்று ஊகித்திருந்த்துபோலவேதான், நேரிலும் நடந்தது. புத்தகங்களை அன்பளிப்பாக தருவதை கம்யூனிஸ்டுகள் ஒரு வழக்கமாகவே வைத்திருந்த்தை பார்த்திருக்கிறேன். எங்கள் தலைவரும் நல்ல வாசகர்தான்.(கம்யூனிஸ்ட் தலைவர் என்று சொல்லிவிட்ட பிறகு இப்படி ஒரு விவரம் கொடுக்கப்படவேண்டியதில்லைதான்) பொறுப்புகள் வெகுவாக குறைந்த பணி ஓய்வு நேரத்தில் அவருக்கும் படிக்கும் வாய்ப்புகள் உள்ளது .எனவே, நானும் ஒரு புத்தகத்தை அன்பளிப்பாக அளிக்க முடிவு செய்தேன்.அவர் எதிர்பார்க்கமாட்டார் என்றபோதிலும்.

இங்கேதான் ஊசலாட்டம் துவங்கியது.எந்த புத்தகத்தை பரிசளிப்பது? என்னிடம் சில புத்தகங்கள் 2 பிரதிகள் உள்ளன. நவீன கவிதைகள் தொகுப்பை கொடுத்து நான் அவரை தண்டிக்க விரும்பவில்லை. விதி விலக்குகளை கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளவேண்டாம். படித்துமுடித்த புத்தகங்களை, பார்க்கும்போதே பழையதாக தெரியும் புத்தகங்களை கொடுப்பதும் சரியாக இருக்காது என்று எண்ணினேன். கண்ணாடி உறை பிரிக்கப்படாத சில புத்தகங்கள் இருந்தன.அவை அனைத்துமே ஒரு பிரதி மட்டுமே என்னிடம் உண்டு. இன்னும் என் தனிப்பட்ட நூலகத்தில் நான் படிக்காத பல புத்தகங்கள் பழசாகிக்கொண்டு எனக்கு ஒரு குற்ற உணர்வை அளித்தபடி, என்னை முறைத்துக்கொண்டிருக்கின்றன. பொலிவாக இருக்கட்டுமே என்று சில புத்தகங்களுக்கு கண்ணாடி உறைகளை பிரிக்காமலேயே வைத்திருக்கிறேன்.. அதில் ஒரு புத்தகம் சில ஆண்டுகளாகவே இருக்கிறது.அவற்றிலிருந்து ஒன்றைத் தருவதுதான் தனிப்பட்ட, முழுமையான அன்பளிப்பாக இருக்கும்.

ஆனால், எதை எடுத்துப்பார்த்தாலும் மனம் வரவில்லை. அன்பளிப்பாக பணம் கொடுப்பதாயிருந்தால் புத்திக்கு எதுவுமே தோன்றியிருக்காது.சரி, அன்பளிப்பாக தரவிருக்கும் புத்தகத்தை,அப்படி பணம் கொடுத்ததாக நினைத்து மீண்டும் வாங்கிக்கொள்வது சரியான ஏற்பாடாக இருக்கும். ஏற்கனவே, வாசிக்காத புத்தகங்கள் சேர்ந்துகொண்டே போகும் சூழலில், உண்மையில் இப்போது புத்தகங்கள் வாங்குவதை குறைத்துவிட்டேன் என்பதுதான் கசப்பான உண்மை.

அண்மையில் எனக்கு அன்பளிப்பாக வந்த ஒரு அயல் நாட்டு மொழி சிறுகதைகளின் தமிழாக்க புத்தகம் ஒன்றை கொடுத்துவிட முடிவுசெய்தேன். உலகின் ஏதோ ஒரு மூலையில் அமைந்த ஒரு நாட்டின், இதுவரை கேள்விப்படாத ஒரு மொழி பேசும் இனக்குழுவின் போராட்டங்களை,மீட்சியை சித்தரிக்கும் கதைகள் என்பது அதன் பின்னட்டை வாசகங்களிலிருந்து தெரிந்த்து.எனக்கு இப்படியொரு அன்பளிப்பே வரவில்லை என்று நான் நினைத்து சமரசம் ஆகிவிடவேண்டும். மேலும், என் வாசிப்பில் அந்த புத்தகம் இடம்பெற என்னுடைய தேர்வில் இன்னும் சில ஆண்டுகள் கூட ஆகலாம். எடுத்துக்கொண்டு போய் கொடுத்துவிட்டேன். எதுவும் சொல்லாமல் வாங்கிக் கொண்டார். நானறிந்தவரையில் அதுவரை அங்கு வந்திருந்த ஒரே அன்பளிப்பு இந்த புத்தகம்தான்.  நிகழ்வுக்கு வந்திருந்த இன்னொரு கம்யூனிஸ்ட் தலைவர் வேறு, அந்தப் புத்தகத்தை எடுத்துப்பார்த்து, அட! நல்ல புத்தகமாக இருக்கிறதே! என்று சொல்லி வயலின் வாசித்தார்.

திரும்பி வரும் வழியில் அந்தப் புத்தகம் பற்றிய ஏக்கமாகவே இருந்தது. அதனுடைய தலைப்பு இப்போது தீவிரமாக என் புத்தியில் ரீங்கரிக்கிறது. தலைப்பின் பின்னணியில் அமைந்திருக்க வாய்ப்புள்ள அந்தக் கதையையும், களத்தையும் மனம் கற்பனை செய்து ஏங்கியது. திரும்பிவராத பணத்தைவிட, திரும்பிவராத புத்தகங்களை நினைத்துக்கொண்டால்தான் மனம் துயரமடைகிறது.வீட்டில் விலைமதிப்புள்ள எத்தனையோ  பொருட்களை சரியாக பராமரிக்காமல் வீணடிப்பவனான நான் , இந்த புத்தகங்களை மட்டும் அடிக்கடி எடுத்து துடைத்து, வந்து சேரும் பாலிதீன் கவர்களில் அவற்றை பொதிந்துவைத்து, வீடு முழுக்க நிறைத்துவைத்து, வீட்டிலுள்ளவர்களிடம் வாங்கிக் கட்டிகொள்கிறேன்.

100 ரூபாய் பெறுமானமுள்ள ஒரு புத்தகம் ஒருபோதும் 100 ரூபாய்க்கு இணையானதல்ல.


Wednesday, June 17, 2015

’’இரும்புக்கரம் கொண்டு அடக்கப்படும்’’



இரும்புக் கரம் எப்போதும்
தன் சக்தியை பரிசோதித்து
நிறுவிக்கொண்டேயிருக்கிறது

கொட்டும் மழையில்
தோட்டத்துச் செடிகளுக்கு
ஒழுகும் சொம்பில் தண்ணீர் முகந்து
ஊற்றும்படி ஆணையிடுகிறது
ஊற்றுவோர் இலையில் ஒரு தொடைக் கறி வைக்கிறது

எதிரில் எதிரில் வந்தும்
சலாம் போடாத கைகளுக்கு
விலங்கு பூட்டி உள்ளே தள்ளுகிறது

கண்ணாடிச் சுவர்களின் எல்லைகளுக்குள்
நீந்திக்கொண்டிருக்கும் மீன்கள் பார்க்க
ஒரு மீனை அள்ளி சுடுமணலில் போடுகிறது

உன் வாயில் திணிப்பதற்காக
அதுவே மலத்தையும் அள்ளுகிறது

அடுத்த முகூர்த்தத்தில் தாலி கட்டுவதாகச் சொல்லி
எல்லாவற்றையும் உருவிக்கொண்டு
விபச்சாரி பட்டமிட்டு கற்களை எறிகிறது

உரப்புக்கு உனது தன்மானமும்
உப்புச் சுவைக்கு உனது கண்ணீரையும்
சேர்த்து வதக்கிய இதயங்களை
சப்புக்கொட்டி தின்கிறது

தான் இழுத்த இழுப்புக்கெல்லாம்
வளையவரும் நீதிதான்
அதன் ஆசைக்குரிய கள்ளக் காதலி

வேறெங்கும்  நகரவிடாமல்
உன்னைப் பந்தாக்கி ஓயாமல் விளையாடுகிறது

விசாரணைக் கைதியாக்கி வீண்கஞ்சி ஊத்தி
இறுதித் தீர்ப்பு வரைக் காத்திருக்காமல்
கண்களையும் கைகளையும் கட்டி
மண்டியிட்ட நிர்வாணத்தின்
முதுகில் தோட்டாக்களை செருகியது

உனது நெஞ்சுக்கு வந்த தங்க மெடலை
குறுக்கில் புகுந்து தன் நெஞ்சில் வாங்கிக்கொள்கிறது

அதன் ஆட்காட்டி விரலிலிருந்து
சீறிவரும் தோட்டா கண்டு திகைத்து முடிவதற்குள்
குண்டு உன் நெஞ்சில் நுழைந்தது 

நன்றி- தமிழ் மின்னிதழ் # 2

Thursday, June 11, 2015

பலரும்


பலரும் காதலிப்பதை பார்த்து
பலரும் காதலிக்கிறார்கள்
கல்யாணத்துக்குப் பிறகும்
பலரும் காதலிப்பதை பார்த்து
பலரும் காதலிக்கிறார்கள்

நன்றி- தமிழ் மின்னிதழ் # 2

Thursday, June 4, 2015

வித்தியாசம்

சில நிமிடங்களுக்கு முன்பு

நடந்திருந்தால்

ஒரு பேரழகியை அடைந்த‌

பெரும் பேறு வாய்த்தவர்

இப்போதைக்கு

பிணம் புணர்ந்தவன்



Friday, February 27, 2015

சிறுவூடல் திருவிழா


மாநகரப் பேருந்து நிலையம் என்பதால்
பழக்கூடைக்காரியும்
அவள்மீது பட்டுக்கொண்டு அமர்ந்திருந்தவனும்
’டிப்டாப்’பாகவே இருந்தார்கள்
பழக்கூடைக்காரி கையில்
கிண்ணத்திலிருந்து உருட்டி எடுத்த
சோற்றுக்கவளத்தை நீட்டிக்கொண்டிருந்தாள்
அவன் வாய் மென்றுகொண்டும்
வலது கை கவளம் ஏந்திக்கொண்டும்
இடது கை போதும் எனச் சைகைக்
காட்டிக்கொண்டும் இருந்தன
பார்வையாலாயே கடிந்துகொண்ட
பழக்கூடைக்காரி
கொஞ்சூண்டு உருண்டையை
கிண்ணத்தில் சிந்தினாள்
அவன் மீண்டும் ’போதும்’ என
மீண்டும் கொஞ்சம் கிண்ணம் திரும்பியது
அவன் கண்களால் கெஞ்சிக்கொண்டிருந்தான்
அவள் பார்வையாலேயே மிரட்டிக்கொண்டிருந்தாள்
நான் நகர்ந்துவிட்டேன்
எனக்கு நிறைந்துவிட்டது
- நன்றி : ஆனந்தவிகடன்(4.3.15)

Wednesday, October 8, 2014

மெய் சிலிர்ப்பது சொற்ப நேரமே


எனது குழந்தைப் பருவம்
ஓடுதளத்தில்
மிகவிரைவாக ஓடிக்கொண்டிருப்பது
எனது கல்விச்சாலையின்
ஒவ்வொரு வகுப்புகளையும்
அது விரைவாக கடந்து செல்வதிலிருந்தே தெரிகிறது
சன்னலில் மாறும் காட்சிகளும்
அதன் ஓசையும்
புல்லரிக்கவைக்கிறது
இடுப்புப் பட்டை என்னை
இறுக்கிப்பிடித்திருக்கிறது

இப்போது என் இளமைப்பருவம்
விண்ணேறத் துவங்குகிறது
சக்கரத்தில் வழுக்கிச் சென்ற அதற்கு
இப்போது இறக்கைகள் முளைத்துவிட்டன
அது வானில் ஒருபக்கமாய் சாய்ந்து
அரைவட்டம் அடித்துத் திரும்புவது
திகிலும், குதூகலமுமாய் இருக்கிறது
என் ஊரின் மலையுச்சிக்கும் மேலான உயரத்தை
முதன்முதலாய் தாண்டுகிறேன்
மண்ணில் காணும் யாவையும்
நிமிடங்களில் சிறுத்துக்கொண்டேபோக
மேகங்களுக்கிடையில்  தடதடத்து ஊடுருவுகிறது

இப்போது எனது மத்திய பருவம்
தட்டையாக  நத்தையைப்போல் ஊர்ந்துகொண்டிருக்கிறது
பறந்துகொண்டிருப்பதே தெரியாமல்
எல்லா கணங்களும் ஒன்றுபோலவே இருக்கின்றன
என் சன்னல் திரை
அலைவரிசை துண்டிக்கப்பட்ட தொலைக்காட்சித்திரையாகிவிட்டது
கைக்கடிகாரம் மட்டும் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது
இடுப்புப் பட்டையிலிருந்து விடுபட்டுவிட்டேன்
சக்கரை வியாதிக்காரனான நான்
மூத்திரம் பெய்ய எழுகிறேன்

இப்போது எனது முதுமைப்பருவம்
தரையிறங்கிக் கொண்டிருக்கிறது
தலைகீழாக

Saturday, October 4, 2014

கறிக்கடை காகம்



கசாப்புக் கடைக்காரனின்
தலைநிழல் சிறு கூரையே
எனது வசிப்பிடம்
இரைதேடி காடுமலை திரியவேண்டியதில்லை
அடியாழத்து சொச்ச நீரில் தாகத்தவிப்பாற
மூளையைப் பிழிந்து
கற்களை பொறுக்கிப்போட்டு
உயிர்த்தண்ணீர் அருந்தத் தேவையில்லை
கொத்தித் திருடி
கல்லடி பட்டு விரட்டப்பட வேண்டியதில்லை
கழிவோ துணுக்கோ
எல்லா வேளைக்கும் அசைவ விருந்து
யாருக்குக் கிடைக்கும்
கத்தியை எடுத்த கசாப்புக்கடைக்காரன்
இன்று கத்தியாலேயே செத்து
பெருவிருந்தாய் கிடக்கிறான் வீதியில்
ஈக்களை விரட்டி அமர்ந்து
கொத்தித் தின்கிறேன்

Tuesday, September 2, 2014

உலகம் பிறந்தது எதிர்வீட்டுக்காரனுக்காக


எனது எதிர்வீட்டுக்காரன்
நாக்கைத் தொங்கப் போட்டுக்கொண்டு
கோரப்பற்களைக் காட்டியபடி
வாலையாட்டிக்கொண்டு நுழைகிறான்
பரபரப்பான காலைச்சாலையில்
மோதுவதுபோல் வந்த இருசக்கரவண்டி
பயந்து தடுமாறி விலகிச் செல்கிறது
அவன் சாலையில் மட்டுமே கண்களைப் பதித்து
இரைதேடிக்கொண்டிருந்தான்
அடுத்து ஒரு சொகுசுந்து
கிட்ட நெருங்கி விக்கித்து நின்றது
சாலையைக் கடக்கும் எண்ணமில்லாமலே
குறுக்கு மறுக்காய் உழன்றுகொண்டிருந்தான்
பின் ஒரு பேருந்து
நின்று அவனுக்காக காத்திருந்து
ஒதுங்கிச் சென்றது
அவன் சாலையின் மையத்தில்
தரையை கண்களால் நக்கியபடியே
மெதுவாக குறுக்கில் கடக்கும்போது
ஒரு பாடலை முணுமுணுத்துக்கொண்டிருந்தான்
’’உலகம் பிறந்தது எனக்காக
அதில் ஓடும் வண்டிகளும் எனக்காக
அதை ஓட்டுபவர்களும் எனக்காக
அவர்கள் ஓடிக்கொண்டிருப்பதும் எனக்காக…’’ 
உலக நியதியை புரிந்துகொண்ட உத்தமர்கள்
எதிர்வீட்டுக்காரனின் உயிருக்கு
எந்தத் தீங்கையும் நிகழ்த்தவில்லை
உலகமும் அழிவிலிருந்து தப்பியது